Gelukkig!   10 comments

Vandaag kon er bij de jachttraining gelukkig eindelijk weer normaal gezwommen worden. We trainden op een andere plek dan anders. Het water was hier wat smaller, maar het stroomde snel. Dat was toch weer andere koek. Daar hadden de honden toch wat meer moeite mee en bovendien liepen de walkanten ook niet zo mooi schuin af. Toch hebben alle vier de na het verscheiden van Max overgebleven honden uit ons groepje (een zwarte flatcoat, een Heidewachtel, een Viszla en mijn Drent) keurig over water geapporteerd.
 
Ook kon de acht weer gelopen worden, omdat eindelijk de stokken weer in de grond geprikt konden worden. Dit deden we in een groot weiland. Diesel deed het de eerste keer niet zo goed: hij liep met de neus aan de grond en dat is niet de bedoeling. De instructeur heeft hem dat snel afgeleerd (hij kan veel harder aan de lijn trekken – “ophoudingen” maken = korte en harde rukjes) dan ik met mijn reumaklauwtjes. Daarna prees hij hem en gaf hem een beloning. Vervolgens liepen Diesel en ik de 8 keurig netjes. En ……… nu komt het ……….. we liepen hem nog een keer, maar dan met Diesel onaangelijnd. Het ging fantastisch. Ik heb hem dan ook uitbundig geprezen en met een extra lekker hapje beloond.
 
Vandaag zijn we ook begonnen hem af te leren om in te springen. Dat is ff doorbijten, het lijkt eerst een beetje akelig, maar het maakt indruk en blijkt goed te werken. Ik liet Diesel aangelijnd gaan zitten. De instructeur ging achter hem staan en haalde een andere lijn onder zijn buik door. Het baasje van de verongelukte Max had zich inmiddels bij ons gevoegd en gooide het apport op. Ik deed daarna mijn lijn af en toen Diesel dan wilde inspringen, trok hij zelf dus de “buiklijn” zeg maar strak, jankte en viel opzij op z’n kont, de lijn om z’n achterpoten. Nadat eerst twee andere honden hun best hadden gedaan – waarvan het eentje net zo verging als Diesel – hebben we het nog een keer gedaan. Dit keer bleef hij keurig wachten tot ik het commando “apport” gaf. De instructeur had eerst weer “de buiklijn aangelegd” en hem vervolgens zachtjes weggehaald en toen hij mij, zoals afgesproken op de schouder tikte gaf ik pas het commando. Het ging helemaal goed en ik heb het idee dat we het niet vaak op deze manier hoeven te herhalen.
 
Toen we na afloop naar onze resp. auto’s liepen om weer terug te rijden naar de puppy groepen voor koffie, koek en evt. een pikketanussie, had Diesel nog zelf een toegift bedacht. De honden liepen allemaal los en in no time zat Diesel bovenop Noa (de zwarte flatcoat), die toch weer loops bleek te zijn. De Viszla dacht leuk! spelen! en wilde meedoen, maar werd straal genegeerd of afgesnauwd.
Het baasje had Noa losgelaten en dat was niet verstandig. Zijn vrouwtje heeft ook flink op hem gemopperd. Zij traint meestal met Noah en haar man een enkele keer als zij dienst heeft. Verder gaat hij wel altijd mee. Het is voor haar wel naar (het is ook niet normaal; de vorige keer was in december) dat Noa nu weer loops is. Zij doen op maandagavond dezelfde cursus als Diesel en ik en dat kan nu dus ff niet meer. En wat meer is, ze kan nu straks ook het afsluitend examen van die cursus niet doen.
Inmiddels ligt Diesel te ronken in zijn bench en heb ik even de tijd genomen om dit blogje te tikken. Nu roept de plicht weer: het eten voorbereiden voor een logeetje, mijn beide jongens en mijzelf.

Posted 7 februari 2010 by Cybermum Netherlands in Diesel, mijn Drent

10 responses to “Gelukkig!

Subscribe to comments with RSS.

  1. Slimme Diesel ! Wanneer doet hij eindexamen ? Dan krijgt hij vast een reuzenbot. Moet ook aan het eten beginnenxxx Rita

  2. Eigenlijk heb ik nooit geweten dat er nog zoveel komt kijken bij een hondentraining, en zo te lezen doet Diesel het hartstikke goed hoor. Hij mag dan ook af en toe wel eens extra worden verwend toch?Lieve groetjes van Edward.

  3. Weer mooi en interessant om te lezen hoe dat gaat bij dit soort trainingen, ik zou daar geloof ik te soft voor zijn niks buikriemen aantrekken en mijn hond janken en vallen. Het is toch geweldig zo’n training en het lijkt me heerlijk dat een hond zo gehoorzaam kan worden en op alle commando’s reageert. Met loopse teven kan je eigenlijk niet meer meedoen, jammer maar het leidt de reuen veel te veel af, Mandy is nu ook loops aan het worden en weet niet wat haar overkomt, ook dat vind ik dan zielig ze kijkt heel schuldig en likt veel, denkt waarschijnlijk dat ze stout is. Honden zijn soms net kinderen maar die kan je het uitleggen. Nog een fijne avond, liefs, Ann.

  4. Weer een heel leuk verhaal kan er van genieten liefs Girl. en smakelijk eten.

  5. @ Murwari: geen eindexamen lief. Hij is nog lang niet uitgeleerd en ik ook niet.@Edward: het trainingspad gaat niet altijd over rozen hoor. Je moet er altijd rekening mee houden dat er een terugval optreedt en dan moet je gewoon weer opnieuw beginnen. Ik heb het grote geluk dat Diesel graag voor me wil werken. Dat maakt het allemaal een stuk plezieriger.@Ann: volgens mij is het juist goed dat ze zich zo likt. Het is belangrijk dat ze zich goed schoonhoudt. Over dat schuldig kijken kan ik niks zeggen natuurlijk.

  6. Dat is ook prima Bea, maar ze is zó zindelijk dat ze waarschijnlijk denkt dat ze straf krijgt als ze iets in huis doet en nu likt ze zo ijverig dat haar zegeltje wel erg rood wordt, en zalf erop smeren geeft toch niet.

  7. Hm, loopse teven op een training? Niet handig. En ja, soms moeten hondjes vies aangepakt. Heb Luka één keer een knietje gegeven ooit, toen ie me te opspringerig was. Hij springt bij mij nóóit meer op. Wat dacht je van Baco, die sjeesde op het commando Hier altijd langs me heen. Eén keer een tik met de riem op zun kont en hij heeft het nooit weer gedaan. Kwam keurig voor. Ach ja, het is gek…………. alle honden die ik gehad heb volgden los veel beter dan aan de riem………………….. raar hèFijne week.xsjerrie

  8. Zeker niet handig met een loopse teef erbij. Dat aanleren en afleren is heel veel werk! Veel geduld en volhouden, maar zo te lezen lukt dat goed met Diesel.liefs, NIcky

  9. We hadden dus ook niet verwacht dat Noa weer loops zou zijn. Pas in december nog was zij voor het eerst loops geweest. Haar baasjes wilden er niet aan, maar ik zeg altijd vertrouw maar op neus van de reu. Hij weet dat feilloos. Diesel was vorige week maandag op de cursus van de plaatselijke kynologen club al helemaal weg van haar. Waarom ze nu alweer loops is weet ik niet. Da’s een vraag voor de veearts, pardon …….. dierenarts.

  10. En zo bloeit de liefde op bij de hondenclub hahaaaaa. Hopen maar dat Diesel geen alimentatie hoeft te betalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: