Buikschuiver en twee alleen op pad   Leave a comment

Toen ik vanmiddag bij het bos Diesel uit de auto liet kwamen wij een bekende met 2 Berner Sennen tegen, die net weer naar hun auto terug liepen. Terwijl de honden even met elkaar speelden maakten wij een praatje. Eén van haar BS-en heeft vrij lang geleden een hersenbloeding gehad (ik geloof dat zij toen nog een pup was) en is nog steeds onder behandeling. Zij is daardoor nogal achtergebleven in de groei en een beetje bangelijk, maar dat gaat met Diesel nu wel goed.

Eerst schoof ze op haar buik onder de auto, maar ze kwam er al snel weer onder vandaan. De andere is een nieuwe pup en heel vriendelijk en vrij.  Ik merkte op, dat de eerste er zo goed uitzag. Dat ze eindelijk wat groter was geworden, de kop ook. Dat vond het bazinnetje wel fijn om te horen. Zelf ziet ze haar natuurlijk elke dag en dan weet je niet of het werkelijk zo is, of dat je ogen je bedriegen omdat je het zo graag wilt.

Op het pad tussen de heide en het bos kwam vervolgens de zwarte labrador Siena op ons afgevlogen. Wij hadden elkaar al een tijdje niet gezien en ze was helemaal blij. Diesel ook trouwens. Pas een tijdje later kwam haar bazinnetje het pad af.  Toen over de weg de dierenambulance langs reed vertelde zij me dat ze net een jonge herder, die bij mensen in het bos woont, thuisgebracht hadden. Het dier had nota bene helemaal op de A1  gelopen! Hij loopt blijkbaar wel vaker weg, dat had ik van anderen ook al eens gehoord.

Later, toen Diesel en ik op de terugweg waren over een smal pad dat dwars door het bos loopt kwam ons een vrouw met 2 blonde Shih Tzu-tjes tegemoet die we daar wel vaker zien. “Ik heb een meeloper” zei ze. Ze wist trouwens wel waar hij woonde en vertelde dat hij wel vaker alleen in het bos liep. “Hij kan zelf de deur openmaken.” “Wat voor merk”  het was wist ze niet, maar ik zag het meteen toen hij om een bocht in het pad tevoorschijn kwam. Het was een pracht van een flinke Rhodesian Ridgeback. De vrouw kwam onderweg naar huis langs de woning van de eigenaar van de RR zei ze en als hij bleef meelopen zou ze hem daar wel weer afleveren.

Waar dit smalle pad een bredere baan kruiste, zette Diesel ineens een spurt in en toen wist ik al hoe laat het was: hij had Izzy geroken. Dolle pret! Tot een eind verderop ineens de RR ons achterop kwam en wel erg veel belangstelling voor Izzy toonde. Dat zinde Diesel niet, want het is zíjn vriendinnetje. Zèlf moest Izzy trouwens ook niks van hem hebben. Wij snapten die RR wel: Izzy moet binnenkort loops worden en ze begint voor een reu natuurlijk al lekker te ruiken. Tòch hield hij het op een gegeven moment voor gezien. Hoewel hij groter was dan Diesel, had hij blijkbaar toch het nodige respect voor hem. Hij gaf het op en ging weer met de Shih Tzu’s verder.

Dit is zómaar een voorbeeld van wat we op een van onze middagwandelingen kunnen tegenkomen.

P.S.: Aan het eind van de wandeling deden Diesel en Izzy weer “de kofferbakdans”.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: