Arme Bor   6 comments

Vandaag kwamen we tijdens de boswandeling Bor, Leica en Britt met hun bazin (de baas was er dit keer niet bij) weer eens tegen. De laatste keer was vorige week, toen ik te horen kreeg dat Bor die middag onder het mes moest om een tand te laten verwijderen. De boel was ook ontstoken.

Nou ik vroeg uiteraard nu hoe e.e.a. was verlopen en kreeg te horen dat de operatie goed was verlopen. Echter, gebleken was daarbij dat hij ook een tumor had onder de tong en ook op enkele andere plekken. Prognose: misschien nog twee maanden.  Heb even gekeken, maar het zag er in zijn bek niet fraai uit, waar de tand verwijderd is. Het leek ook wel of het bultje alweer gegroeid was. Bor is 14 jaar, ziet er voor zijn leeftijd nog heel goed uit al wordt hij hier en daar wat grijs en liep nog vrolijk de boswandeling mee. Hij eet ook nog goed. Hij is nog steeds hartstikke vriendelijk en goed te pas.  Alleen liet hij Diesel wel even weten dat hij aan zijn lijf geen polonaise meer wilde. Toen Diesel daar geen gehoor aan gaf en dacht even zijn dominantie te kunnen vestigen, heb ik hem – eigenlijk tegen mijn principes in, maar ook eigenlijk zonder erg en volslagen vanzelfsprekend – van Bor afgeplukt en op zijn zij op de grond gelegd. Leica en Britt kwamen hem even troosten (om de bek likken), maar die heb ik weggestuurd. Toen Diesel (al snel) rustig was geworden heb ik hem weer op laten staan en vanaf dat moment is het goed gegaan en is hij niet meer vervelend geweest. Nadat wij afscheid hadden genomen van de anderen heb ik hem nog een stuk (los) laten volgen en even met de zitfluit geoefend en dat ging beter dan ooit tevoren. Tot aan de auto heb ik hem toen “vrij” gegeven. En hij sprong op mijn commando ook direct in de kofferbak. Thuis ben ik nog een poosje bezig geweest om bergen klitjes (van die kleine groene) uit z’n vacht te kammen, want hij leek wel een groene hond i.p.v. een witte met bruine platen.

Advertenties

Posted 9 juli 2011 by Cybermum Netherlands in Diesel, mijn Drent

6 responses to “Arme Bor

Subscribe to comments with RSS.

  1. Veel sterkte voor Bor en het baasje. Zal niet meevallen je huisdier te moeten missen, ongeacht leeftijd

  2. Ach gut, dat is triest hoor. Bor zijn baasje zal hem wel vreselijk gaan missen, uiteindelijk is een dier je beste vriend.
    Groetjes van Edward.

  3. Het wordt heel moeilijk voor z’n baas en bazin. Hij is ook bij hun thuis geboren en als hij dan na 14 jaar lief en leed met ze gedeeld te hebben doodgaat komt dat hard aan.

  4. Mooie muziek whowie … gevoelig.
    Is het weerklitjestijd, had MaXXje ook zo’n last van.
    Wat een werkhé
    -x-

  5. Dat is zeker “arme Bor”, maar aan de andere kant is het natuurlijk een flink hoge leeftijd voor een hond en het dier mag niet lijden gelukkig hoeft dat bij onze geliefde huisdieren niet zoals dat bij mensen zo vaak het geval is. Sterkte voor het baasje want naar blijft het om een hondenkind te moeten missen. Dat klitkruid is echt vreselijk en ook slecht uit de vacht te krijgen maar honden lijken het wel heel erg leuk te vinden om juist daar in te wroeten 😉

  6. Pingback: Het is gebeurd « Tielestek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: