De goden verzoeken   5 comments

Donderdagmiddag ben ik met Diesel weer es even gezellig naar mijn vader gegaan. Normaal gesproken gaan wij meestal op zondagmiddag, maar voor a.s. zondagmiddag heb ik andere plannen: dan gaan we met de Belgische Drentenvereniging lekker wandelen in Chaam.

Goed, wij komen aan bij Pa en gaan eerst even samen een blokje om. In dit geval maken wij een ronde om het verzorgingshuis waar hij dichtbij woont en dat is voor hem nog best een aardige tippel. Dus, de rollator mee.  Dat was uitdaging nr. 1 voor Diesel. Pa loopt niet zo hard natuurlijk (volgende week wordt hij 89), dus ik moet meneertje nog wel eens vermanen om zachtjes te lopen. Dat is hij niet echt gewend. Onderweg komen wij al snel een aantal andere uitdagingen tegen. Het prachtige weer heeft nog een aardig aantal van de bewoners van het huis naar buiten gelokt. En die zitten niet alleen gezellig op de bankjes die her en der verspreid staan. Nee, er rijden er ook rond in allerlei soorten rolstoelen en karretjes. Dat is Diesel ook niet gewend, maar hij gedraagt zich geweldig goed wat dat betreft. Hij loopt vlak tegen mijn been en soms gaat hij netjes aan de kant zitten, zodat een wat groter geval goed kan passeren. (Bijv. een soort van ligstoel op wielen, die met de mond bediend wordt.)

Wat echter de goden verzoeken is, is dat langs een groot deel van het pad een niet zo hoog hek staat met gewoon een stevig soort groen gaas. Je kent die hekjes vast wel. En daarachter is dus een strook gras en daar weer achter een grachtje. En wàt loopt daar allemaal denk je? Juist! Eenden, ganzen, konijntjes, bokjes, kleine pony’s, lama’s. Diesel stond regelmatig strak voor het hek. Vanwege het tempo van Pa konden wij niet stevig doorlopen natuurlijk en ik moet eerlijk bekennen dat het toch een soort spitsroeden lopen was en als hij niet aangelijnd geweest was weet ik nog niet zo net wat hij gedaan zou hebben. Vooral de ganzen mochten zich verheugen in zijn buitengewone belangstelling en bij 2 daarvan was dat wederzijds. Die liepen al gakkend en dreigende gebaren makend nog een heel stuk mee. Bij de pony’s aangekomen werd het al een stuk rustiger. Hij is wel min of meer gewend aan grotere en kleinere paarden en veulens en de ganzen bleven toen ook achter. Voor de lama’s had hij niet veel belangstelling. Dat was meer iets van: wat is dit nu weer voor iets, hm, lekker belangrijk. De lama’s zelf stonden heel nieuwsgierig te kijken, maar verroerden behalve hun (schattige) koppies geen vin. Tsja en verderop hadden de konijntjes natuurlijk ook zijn onverdeelde aandacht. 😉

Na de wandeling was Pa nogal moe, dus ik heb even koffie gezet en we hebben samen nog wat zitten babbelen. Ik begin me toch wel een beetje zorgen te maken. Hij zag wat pips onder zijn normaal redelijk gebruinde gezicht en hij blijkt net een antibioticakuur te hebben afgesloten voor een ruisje dat de dokter bij zijn longen gehoord had. Die kuur heeft een bijwerking, die hem deed denken aan de verschijnselen waarmee hij destijds acuut in het ziekenhuis is opgenomen en waarbij een stent geplaatst is (tussen lever en alvleesklier meen ik). Die kon trouwens na 3 maanden weer verwijderd worden en er hoefde geen nieuwe geplaatst te worden. Hij heeft gelukkig wel de dokter gebeld voor een afspraak.

Advertenties

5 responses to “De goden verzoeken

Subscribe to comments with RSS.

  1. Een voorbeeldige hond heb je toch Bea. Maar wel zo prettig dat er wat gaas tussen stond 🙂

    M’n dochter heeft haar pekineesje deze week moeten laten inslapen 😦 Voorpootjes verlamd en veel pijn. Het hondenfokwereldje zou zich af en toe eens moeten schamen voor het muteren van allerlei hondenrassen. Zo worden er allerlei hondenrassen veel te klein gefokt. Zo ook het pekineesje ….. kopje te klein en hersentjes te groot, en dan ontstaan allerlei problemen, schijnt vaak voor te komen.

    Fijn weekend

  2. Dat was echt spitsroeden lopen Bea, Diesel had vast wel een konijntje voor je willen kraken 😉 Aangelijnd was in dit geval toch het best en echt mooi dat Diesel zo gehoorzaam is met “naast” lopen. Wat dat betreft had ik met Mandy een cursus moeten doen, want als ik even niet oplet is er iemand in de looplijn gedraaid 😉 Je vader is toch nog flink meis dat hij nog mee gaat wandelen, 89 is al een behoorlijke leeftijd en dan kom je echt niet onder kwaaltjes uit, sterkte ermee! Die fokpraktijken zijn echt een crime, ze fokken ook Yorkies om op die manier mini-Yorkjes te krijgen, de onzin ten top en natuurlijk slecht voor de diertjes, net of 3 kilo hond niet klein genoeg is, eigenlijk zou het verboden moeten worden maar daar krijgen ze natuurlijk nooit een vinger achter. Nog een fijne avond en zondag gewenst.

    • Nou Ann, dat netjes “naast” lopen is meer een uitzondering hoor. 😉 Waarschijnlijk veroorzaakt door de bijzondere (voor hem toch) omstandigheden. Zoals iemand mij vandaag (eh… ondertussen gisteren zie ik) nog zei: een Drent die niet trekt is een dooie Drent.

  3. Yów, wat een weertje hè! Goed dat Diesel aangelijnd was ja, anders wastie vast met levende have gaan apporteren, ha. En met je pa komt het vast helemaal goed!
    Geniet nog maar ff lekker van je Ouwe Wijven zomer………………..
    ♥Sjer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: