Ratjetoe – les 7   4 comments

Of het kwam doordat er wat met de lessen was geschoven vanwege familie-omstandigheden van één van de trainsters weet ik niet, maar ik was zo’n beetje als eerste ter plekke en hoewel ònze les gewoon op de normale tijd zou doorgaan, was verder iedereen aan de late kant. Twee deelnemers, waaronder die met de angstige hond, waren er helemaal niet en zelfs de trainster was laat. En ze was verkouden en ze had bijna geen stem. Voordeel is dan wel dat ze de les wat aan kan passen, zodat ze die stem niet helemaal hoeft te forceren.

Zelf had ik al de nodige rondjes gelopen met een heel drukke Diesel. Het leek wel of hij de door de koud water staart opgelopen “schade” van de afgelopen week wilde inhalen.

Wat we deze keer gedaan hebben:

  • De les werd begonnen met het oefenen van “touch”. Voor degenen die niet weten wat dat is: je houdt je hand ter hoogte van zijn neus en als hij dan de hand aanraakt met zijn neus, klik je of (zoals in mijn geval) zeg je “yes”. Gelukkig had ik net weer een kilo kip gedroogd, want binnen de kortste keren had ik er al heel wat gedroogde kip doorheen gejaagd. Diesel kent dat ondertussen perfect, vanwege het aldoor oefenen met “het handbakje” tijdens het volgen.
  • Iedereen kreeg een krukje. Daar moest iets lekkers op gelegd worden. Opletten dat de hond het niet meteen kon pakken. Hond aan de voet en blijven zitten totdat hij je hand aanraakte en dan “yes” en lekkertje pakken. Vanwege de wind heb ik hiervoor maar een stukje kaas gebruikt. Ik was bang dat de kip er af zou waaien. Bovendien is de verleiding van een stukje kaas voor Diesel nog groter dan van een stukje gedroogde kip. Meneer zat aan de voet en bleef aan de voet zitten. En bleef en bleef en bleef, mij onderwijl trouw aankijkend, ook al hield ik mijn hand bij z’n kop. Uiteindelijk heb ik maar gezegd: toe maar en vloog hij erheen om de kaas op te eten. Dat hebben we een aantal malen gedaan, op steeds iets kortere afstand van het krukje.
  • Er werd een aantal gekleurde plastic soort van ronde bakjes in een rechthoek op het gras gelegd. De trainster hield je hond vast en zelf moest je schuifelend een zelf bedachte, niet te grote, route lopen en onderweg steeds een beloninkje laten vallen. Dan nam je zelf de hond weer aan de lijn mee en zei “zoek”. De bedoeling was dat de hond jouw voetspoor zou volgen en als stimulans lagen dus die beloninkjes hier en daar.
  • Ter voorbereiding op het op afstand “sturen” (dirigeren) van de hond. Hond aan de voet zetten. Over de lijn stappen. Hond tussen de benen laten zitten. Als hond naar rechts kijkt “yes” en beloninkje uit rechterhand geven, onderwijl zeggend “rechts”. Later, als dat er eenmaal goed in zit gaan we hetzelfde oefenen, maar dan met “links”. Dat viel voor Diesel en mij in eerste instantie niet mee. Ten eerste is hij niet echt klein en ben ik niet echt groot, maar wat lastiger is, is dat hij het moeilijk vindt als je over hem heen staat. Thuis, als hij ligt, maakt hem dat niet uit, maar in deze setting kostte het enige inspanning. Gelukkig paste het wel nèt met het kruis ongeveer vlak achter zijn nek hangend 😉 en bleef hij een aardig tijdje zitten, omdat die kaas toch wel èrrug lekker was. (Als wij hier samen in het bos lopen, steek ik gewoon mijn arm uit en gaat hij in de aangewezen richting.)
  • Tenslotte hebben we de honden weer gewogen. En ondanks dat we het de afgelopen week rustig aan gedaan hebben vanwege z’n koud water staart, zonder dat zijn eetlust er op achteruit gegaan is, woog hij nog precies 33 kilo.
Advertenties

Posted 26 november 2011 by Cybermum Netherlands in Diesel, mijn Drent

4 responses to “Ratjetoe – les 7

Subscribe to comments with RSS.

  1. ha die Bea
    dus een fijne training gedaan en het is allemaal goed gelukt
    meneer Diesel luisterd goed en begrijpt wat er bedoeld wordt
    ja dan is een versnapering ook wel verdiend
    fijne avond

  2. Diesel is wel een voorbeeldige viervoeter hoor, na zo’n training heeft hij wel lekkers verdient toch?

  3. Mooi dat het allemaal weer zo goed ging Bea, alleen vraag ik me weleens af of honden nu zo gehoorzaam zijn omdat wij dat willen of omdat ze drommels goed weten dat er een beloning achter weg komt 😉 Diesel komt in ieder geval niet tekort wat lekkers betreft en dat weet dat boefjes natuurlijk ook heel goed!

    • Jazeker weet hij dat! Maar het komt mij wel goed uit dat hij zo voedselgericht is. Dan kan ik hem tenminste het een en ander leren. Maar ik moet zelf ook nog het nodige leren hoor. Dus we zijn er nog lang niet. En Diesel is ook bepaald geen brave Hendrik. Vergis je niet. Het is en blijft een Drent en heeft dus ook zo zijn “Drentenmomenten”, zoals dat wel eens wordt genoemd. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: