Het zal je kind maar zijn, deel 2   3 comments

Vandaag publiceert dagblad Trouw dit verhaal over Meri Yuranda.

Moeder Yusniar en vader Tarmiyus hadden alle hoop opgegeven nadat hun dochter die Tweede Kerstdag in 2004 in de zee verdween. Het meisjes was toen acht jaar oud. Hun dorp Ujong Baroh, vlakbij Meulaboh, werd compleet door de vloedgolf weggevaagd.
Haar vader zegt dat hij Meri samen met haar zusje op een dak moest achterlaten, hopend dat ze veilig zouden zijn. Zijzelf herinnert zich van die angstige uren dat ze in een boot zat, en dat overal water was, en huilende mensen. Ze verloor haar zusje uit het oog.
Woensdag dook de nu vijftienjarige Meri plotseling op in een café in Meulaboh. Haar verhaal is schokkend.

Meri vertelde dat toen het water zakte ze haar ouders niet meer kon vinden. Ze werd in huis genomen door een vrouw. Maar die zette de achtjarige in om geld te verdienen door op straat te bedelen, soms tot diep in de nacht. Ook sloeg ze haar.
Toen het meisje geen geld meer in het laatje bracht, stuurde de vrouw haar weg met de woorden: “Vooruit, ga op zoek naar je ouders, ze zijn in Meulaboh”.
Maar de naam van haar ouders wist ze niet meer, alleen die van haar opa, Ibrahim. Ze vond een taxichauffeur die haar naar een café in Meulaboh bracht, waar een man dacht dat hij mogelijk haar opa kende. Die bracht haar naar haar ouders.
“Toen ik mijn moeder zag, wist ik gewoon dat zij het was”, vertelde Meri aan persbureau AP. Ook haar moeder was direct overtuigd dat het echt haar doodgewaande dochter was. “Ze heeft haar vaders gezicht, en toen ik het litteken bij haar wenkbrauw zag en de moedervlek op haar heup wist ik het zeker.”
Vader Tarmiyus: “Ik dank God dat mijn gebeden zijn verhoord. Jaren heb ik overal gezocht. Ik had de moed echt opgegeven.”
De tsunami kostte het leven aan meer dan 230.000 mensen in veertien landen. Tienduizenden lichamen spoelden later aan op de kusten. Nog steeds hopen veel families echter dat hun familieleden en geliefden nog leven. Meri’s zusje is nog steeds niet gevonden.

Advertenties

Posted 25 december 2011 by Cybermum Netherlands in Varia

3 responses to “Het zal je kind maar zijn, deel 2

Subscribe to comments with RSS.

  1. ja het is een kleine wereld
    al die verhalen zijn schokkend
    ik vraag mij wel eens af , of ze niet worden bewaard speciaal voor deze dagen
    fijne avond en welterusten

  2. En dat is dan nog maar één van de trieste verhalen Bea, een ramp als deze kost tijdens en na het gebeuren ontzettend veel lijden en verdriet.

  3. Ongeloofijk zo een verhaal! Instinct hebben we niet voor niets!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: