Bijna griezelig   2 comments

Vaak heeft hij hele trossen bananen in de oren, maar af en toe is het bijna griezelig aan het worden zo goed als Diesel ineens luistert.

Vanmiddag begon onze wandeling ermee, dat hij acuut de benen nam, zodra ik de kofferbak opendeed. Nou had ik ook niet “blijf” gezegd, maar deze spurt had ik niet verwacht. Tegen de tijd dat ik kon zien waar hij heen geracet was, was hij nog maar een stipje in de verte. Maar bij dat stipje zag ik nog een stipje en een streepje, dus ik dacht oeps! Ik blies op de inkomfluit, wachtte 30 seconden, draaide me toen om en liep precies de andere kant op. Geloof het of niet, maar 200 m. verder vloog er een wit/bruin projectiel langs me heen en ging vòl in de remmen. Hij schoof nog wel een eindje door. ::wink: Dat was één.

Ergens halverwege de wandeling heb ik hem in zit gefloten en ben zelf doorgelopen. Een meter of 60 verder heb ik toen een eindje het bos in een stukje gedroogde kuikenlever op een boomstronkje gelegd. Aan de rechterkant van de zandweg. Toen ik terugliep naar waar Diesel zat, zag ik achter hem zijn grote labrador-vriendinnen aankomen en ik dacht sh.t! Echter, meneer draaide de kop wel om, maar bleef zitten! Toen ik weer naast hem stond heb ik hem om te beginnen vooruit gestuurd en hij ging! Terwijl de meiden dus steeds dichterbij kwamen. Ongeveer ter hoogte van waar ik het lekkers had weggelegd draaide hij zich om en strekte ik mijn arm uit naar rechts. Hij ging naar rechts (voor hem dus links), maar vond het lekkers niet meteen. Nou had ik het ook heel geniepig weggelegd,nl. zodanig dat hij eerst wat dieper het bos in moest om dan àchter die boomstronk verwaaiing van de lever te kunnen krijgen, want de wind kwam van (schuin) linksvoor. Ondertussen waren zijn vriendinnen op zijn hoogte aangekomen en wilden spelen, maar hij had iets van: Hallo meiden, leuk, maar nu even niet en dook het bos weer in. De meiden liepen helemaal verbouwereerd door en wat zàg ik: juist, Diesel had de lucht en dus 1,2,3 ook de lever te pakken. Ik heb staan joelen, in de handen staan klappen en – zo goed en zo kwaad als dat ging – staan springen van enthousiasme.  De zoon en schoondochter van Hermien (want die liepen vandaag met Izzy en Lola) zijn zich geloof ik een bult geschrokken, want ze draaiden zich op slag om, maar hadden daarna volgens mij een grijns van oor tot oor. Maar dat kon dit gekke ouwe mens niks schelen, want Diesel kwam bovendien ook nog eens keurig terug.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle wandelaars en fietsers die hij vandaag keurig links liet liggen. (Het is hier vakantie, dus drukker dan normaal.)

Advertenties

Posted 27 februari 2012 by Cybermum Netherlands in Diesel, mijn Drent

Tagged with , ,

2 responses to “Bijna griezelig

Subscribe to comments with RSS.

  1. Leuk om je verhalen te lezen. Ik zie het zoal voor me. En kan niet nalaten even te glimlachen. Fijne wandeling want dat zal zeker weer gebeuren. en een poot voor Diesel. Groetjes Anna

  2. klasse wat hij presteerde om eens de meiden te laten voor wat ze waren
    en dat valt om den drommel niet mee haha
    geef hem maar een poot van mij ook

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: