Jachttraining 29-5-12   3 comments

Gisteravond hebben we in Markvelde getraind. Met 6 honden i.p.v. 8.  Eén van de vj’s had een sms gestuurd naar de trainer, dat hij helemaal niet meer komt. Het beviel hem niet dat er de vorige keer iets van gezegd was, dat hij pas opbelde dat hij niet kwam toen de training eigenlijk al zou zijn begonnen en wij al een tijdje op hem hadden staan wachten. ::roll: En een andere vj heeft een middenvoetsbeentje gebroken en met gips traint het wat lastig.

Het 8-je hebben we dit keer maar eens laten zitten en we zijn begonnen met een markeer met schot. Dat deden we  in een groot weiland, waar aan de keurige rechte “sneden” te zien was dat er gier was geïnjecteerd. Je kunt niet zeggen dat er geen uitdagingen in onze trainingen zitten. Om in dat weiland te komen was ook al een aardige. We moesten een talud af en een brede sloot over, waar een soort pallet overheen gelegd was, maar dan met maar een paar (vier geloof ik) smalle plankjes in de lengte met de nodige ruimte er tussen. Zo smal, dat toen ik mijn voeten er recht op zette, die er nog een klein stukje overheen staken. Hoe doe je dat dus? Juist. Hond laten zitten en wachten, lijn af, zelf zo goed en zo kwaad als het gaat over de plankjes naar de overkant, stukje het weiland op lopen, omdraaien en hond roepen. Diesel was met een reuze sprong in één keer aan de overkant en kwam braaf voor om zich weer aan te laten lijnen. De markeer ging hartstikke goed, alleen pakte ik de eend maar vast aan terwijl Diesel nog stond, omdat ik het gevoel kreeg dat hij hem anders zou kraken. G. vond dat een goeie en maakte dit gebaar.  Hij  had dat kennelijk ook zo ingeschat. Het ging niet bij alle 5 andere honden goed en bij 2 zelfs slecht, dus deden we het allemaal nog een keer. De 2e keer ging bij Diesel weer helemaal goed, inclusief zittend afgeven.

Daarna uitsturen en komen op bevel. Dat ging niet geweldig. De eerste keer werd er in een andere groep, die een klein stukje verderop bezig was heel enthousiast “prrrrrrrr, prrrrrrrrrr” geroepen en dacht Diesel dat het voor hem bedoeld was. Nèt voor hij over de sloot kon springen gaf ik een brul en kwam hij terug. De tweede keer draaide precies op het moment dat wij aan de beurt waren de wind en kreeg meneer heerlijke luchten in de neus en besloot dan maar te gaan veldwerken. Gelukkig kon ik hem wel influiten.

We zijn toen verkast naar de Schipbeek en daar heeft hij zich langs het water wel goed vooruit laten sturen. Daarna een apport uit diep water. De wallekant liep steil naar beneden, maar dat was geen probleem. Hij liet zich rustig in het water zakken, haalde de dummy en zwom terug. Het weer aan de wal komen ging moeilijker. Je zag dat hij al zijn kracht nodig had, maar hij deed het prima. Mijn krachtpatser. Dat kan van sommige andere honden niet gezegd worden. Die hadden wat hulp nodig om op de kant te komen.

Bij het apport over water ging het mis. Hij heeft dat eerder wel goed gedaan: over het water, over een stuk gras, omhoog het bos in apport opzoeken en daarmee langs dezelfde weg terug. Waarom hij het nu niet deed? Joost mag het weten. Misschien wel gewoon omdat hij een Drent is. Hij ging weer keurig te water, zwom heel mooi naar het midden van het water, keerde om en kwam terug. En niet één keer, nee, elke keer. Uiteindelijk moest ik van de trainer weglopen, naar de auto, zodat hij mij niet meer kon zien, horen of ruiken en ging hij zèlf met hem aan de slag. Na wat voor mijn gevoel een eeuwigheid leek hoorde ik: roep hem maar. Ik riep en daar kwam Diesel aangevlogen met een nat touw om de nek, een dummy in de vang en water dat aan alle kanten uit z’n vacht droop. Hij plofte in zit voor me en gaf een dummy met veren af.  Even later kwam G. met een aan één kant drijfnatte broek aangelopen en daarachter een aantal anderen die op een brug hadden staan kijken. G. was, hoorde ik van de anderen, de hele tijd ijzig kalm gebleven en heeft dus tenslotte het gewenste resultaat bereikt.

Daarna zijn we allemaal aan een picknicktafel gaan zitten en hebben samen wat gedronken en een lekker stuk worst gegeten waar een van de anderen op trakteerde. Eén hondje achter in de auto en de andere gewoon down bij ons in het gras. En dat pal naast een weg waar af en toe een auto passeerde en waar op een gegeven moment die andere groep langs liep, op weg naar het weiland met een trainer die een krat met wild droeg. Hoezo afleiding. En het enige wat van Diesel omhoog ging was zijn neus. :8:

Posted 30 mei 2012 by Cybermum Netherlands in Diesel, mijn Drent

Tagged with ,

3 responses to “Jachttraining 29-5-12

Subscribe to comments with RSS.

  1. Fijn dat je er zo veel plezier in hebt. En Diesel kennelijk ook.🙂

  2. mogge Bea
    ja het plezier straalt van jullie beiden af , zo mooi heb je het verteld
    en dat hij zijn neus achter na wil kan ik goed begrijpen , willen wij toch ook alleen is die van ons niet zo goed
    fijne dag

  3. Het was weer een hele gebeurtenis Bea, maar jullie doen het prima en natuurlijk Diesel in de eerste plaats hij moet het allemaal doen, brullen kan ik ook maar dat geeft hier niet zo heel veel😉 Leuk om te lezen maar die smalle plankjes daar had ik dus niet over gekomen dat was voor jou dus ook een proef!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: